Vanavond blijf ik even lekker op de bank zitten. Ik heb zo hard gewerkt en ben bekaf. Even opkrullen met een grote mok thee en een stuk taart erbij. Dat heb ik wel verdiend!

Herhaal x 7… 
Herkenbaar?

Een paar maanden terug verkondigde ik stralend dat ik het iedereen aanraad iets te vinden waar zij mentaal van ‘aan’ gaan, iets wat je mentaal in balans en fit houdt. Voor mij is dat sporten. Tot 3 maanden terug deed ik dat fanatiek en dat deed mij super goed. Wanneer ik uit de sportschool loop voelt het alsof ik de hele wereld aan kan. Ik vind het heerlijk om mij 100% te geven om daarna totaal afgepeigerd en met een rode boei naar huis te gaan. Telkens je eigen grenzen verleggen en aan je lichaam voelen dat je steeds sterker wordt.

Toch verviel ik in oude gewoontes waarbij ik niet of nauwelijks bezig ben met mijn gezondheid. Ik ben dan druk of voel me down en heb dan geen behoefte om goed voor mezelf te zorgen. Of nou ja, op dat moment denk ik dat zorgen voor mijzelf betekent dat ik lui mag zijn en alles naar binnen mag stoppen wat ik tegenkom.Want hee, ik verkondig toch zelf dat zelfliefde ook het accepteren van emoties is en hier aan toegeven?

Tot op zekere hoogte is dat zo heb ik de afgelopen tijd geleerd. Ja, het is goed om je emoties te erkennen en er te laten zijn. Nee, het is niet goed om er altijd maar in mee te gaan. Op de langere termijn heb ik er namelijk niks aan. Ik ben beland geraakt in een vicieuze cirkel waarbij ik mijn luiheid beloon met snacks, waardoor ik me weer slechter voel en de volgende dag weer hetzelfde zal doen. Zowel mentaal als fysiek maakt het mij geen beter of gelukkiger mens, het laat mij niet groeien tot de persoon die ik wens te zijn.

Ik erken de emoties dus en de volgende stap is om te handelen naar wat op dat moment de beste keuze is voor mij om te doen. Ik hoef mezelf dan echt niet altijd te forceren om alsnog naar de sportschool te gaan, maar het is mogelijk wel een goed idee om een soort graadmeter of persoonlijke handleiding voor mezelf te maken. Zodat ik weet wanneer het voor mij oké is om even rust te nemen en wanneer ik juist net mezelf een liefdevolle schop onder de kont moet geven om toch te gaan.

Zelfliefde is dus niet alleen korte termijn handelen, het is ook handelen naar wat op de langere termijn goed voor je is. Op die manier maak je de belofte naar jezelf en zeg je tegen jezelf: ik ben het waard.

Voor mij is nu de volgende stap: het plezier terug vinden in sporten, ik doe nu vooral wat mij vreugde brengt en mijn conditie weer op peil brengt. Ik werk daarnaast aan mijn gezondheid op lange termijn door vanaf deze week naar de fysiotherapeut te gaan en ik laat steunzolen aanmeten. Beide om mijn lichaam pijnvrij te maken en houden, zodat ik niet weer snel in een periode zal vervallen waarbij ik niet tot nauwelijks sport.

Hoe werk jij aan jouw zelfliefde voor de lange termijn?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *