Racen, reflectie, reset, repeat

maart 8, 2019

Oef herken je dat? Dat je jezelf soms even kwijt bent. De wereld raast maar door en je hebt het idee zelf stil te staan, je kunt de rest niet meer bijhouden. Dat gevoel overheerste bij mij de afgelopen week. Dat ik dacht… waar ben ik mee bezig? Ik voelde me zo overweldigd.

De afgelopen tijd heb ik wat minder kunnen fotograferen en heb ik andere, nieuwe kanten van mijn vak ontdekt. Het is natuurlijk hartstikke goed om je te blijven ontwikkelen, maar het brengt ook onzekerheid met zich mee. Het ene moment voel ik mij mega trots op de stappen die ik maak en het andere moment voelt het alsof ik aan het falen ben, omdat niet alles verloopt zoals ik had gepland. Je kunt niet alles direct perfect doen, of eigenlijk nooit, maar die lat leg ik wel daar ergens in de buurt voor mezelf.

Dan heb ik even de tijd nodig voor mijzelf om me te herpakken. Om wat liever voor mezelf te zijn en alles op een rijtje te zetten. Reflecteren op wat goed gaat en wat minder. Welke kant wil ik op gaan en welke niet? En daarna gewoon weer doorpakken. Nu niet bij de pakken neerzitten maar juist de kansen aangrijpen die op mijn pad komen.

Het nieuwe en onbekende schrikt mij soms af, daar komt die onzekerheid weer om de hoek kijken. Maar ik weet tegelijkertijd dondersgoed dat ik dat onbekende nodig heb om mij te blijven ontwikkelen en mezelf weer dat trotse gevoel te geven. Uiteindelijk zijn dat de ervaringen waar je met de meeste voldoening op terug blikt.

Dus we gaan door. Als je soms even niets van mij hoort, dan weet je dat ik in mijn coconnetje zit om bij te komen 😉 Ik ga dan offline, doe een masker op, schenk een glas wijn in en luister naar bemoedigende woorden zoals die van Anne Quaars.

Wat doe jij om jezelf te herpakken?

Total: